ارتباط چشمی راهی برای باور پذیر کردن سخنرانی

eye-contact

اگر بخواهیم یک ارتباط خوب و یک ارائه تاثیر گذار داشته باشیم، بدون شک باید ارتباط چشمی و یا همان eye contact درست و مناسبی داشته باشیم. از همه مهم تر ارتباط چشمی کمک می کند، زمانی که می خواهیم ایده خود را برای جمعی مطرح کنیم، آن ها به راحتی با ایده و نظرات ما موافق و همراه شوند و آن را را بپذیرند.

ارتباط چشمی کمک می کند آن چه را که شما بدان فکر می کنید، مخاطبان هم فکر کنند. اما سوالی که بسیاری وقت ها مطرح می شود این است که ما از چشم در چشم شدن با مخاطب خجالت می کشیم، یا وقتی به افراد نگاه می کنیم تمرکزمان را از دست می دهیم و مطلبمان را فراموش می کنیم. ارتباط چشمی مهارتی است که مخاطبان را ترغیب به شنیدن صحبت هایمان می کند. برای اینکه به اهمیت آن پی ببریم تحقیقی که در دانشگاه کورنل انجام شده است را بخوانیم:
مطالعه ای در دانشگاه کورنل در سال ۲۰۱۴ انجام شد که در مجله رفتار و محیط زیست (journal Environment and Behavior) منتشر شد. محققین تصویر خرگوش کارتونی که بر روی جعبه غلات TRIX بود را دستکاری کردند و حالت های خرگوش را تغییردادند، آن ها در این تحقیق دریافتند که افراد بزرگ سال در موقع خرید جعبه ای را که خرگوش به آن ها نگاه می کند و در تصویر نزدیک تر است، بیشتر از حالتی که تصویر خرگوش دورتر است و به مشتری نگاه نمی کند خریداری می کنند.
پروفسور برایان وانسینک، استاد مدرسه دایسون کرنل، می گوید: « ارتباط چشمی که شخصیت روی جعبه غلات برقرار کرده بود، در مشتریان حس بهتری بوجود آورده بود و با آن ها ارتباط بهتری برقرار کرده بود». ارتباط چشمی شخصیت های بر روی جعبه های کارتونی هم در خرید و تصمیم گیری ما موثر هستند. شاید همین موضوع ما را مجاب کند که به دلایل اهمیت ارتباط چشمی بپردازیم.
یادمان باشد برای اینکه بتوانیم کاری را بهتر انجام دهیم باید دلیل آن و به عبارتی چرایی آن را بدانیم و سپس دست به اقدام بزنیم.
به قول نیچه: «اگر با چرایی چیزی کنار بیایید آنگاه با چگونگی آن کنار خواهید آمد.»
به همین منظور قبل از اینکه تکنیک های ارتباط چشمی را یاد بگیریم، می خواهیم ببینیم چه اتفاقی در ذهن یک سخنران و مخاطب در زمانی که تماس چشمی برقرار می شود، می افتد.
در این مقاله و به این خواهیم پرداخت که چرا یک سخنران باید با مخاطبان ارتباط چشمی برقرار کند:
۱- تمرکز بر چشم هایتان به شما کمک می کند که توجه و دقت بیشتری داشته باشید. زمانی که در حین سخنرانی چشم های شما سرگردان است و به صورت رندم و تصادفی می چرخد، بدون آن که روندی منظم داشته باشد سبب می شود که شما تصاویر متفاوت و متنوعی را به ذهن خود ارسال کنید بنابراین مغز زمان زیادی را صرف تجزیه و تحلیل آن تصاویر می کند، در نهایت تمرکز ذهنی شما پایین می آید و سرعت کلام شما پایین می آید و حتی ممکن است که متن سخنرانی خود را فراموش کنید.

۲- زمانی که شما با مخاطبان ارتباط چشمی مناسبی ندارید، آن گاه در نگاه مخاطبان فردی کم اعتبار و کم اعتماد به نفس به نظر می آیید. از همه مهم تر اینکه سخنان تان باور پذیری کمتری خواهد داشت.

ارتباط چشمی 2

۳- زمانی که با مخاطبان ارتباط چشمی ندارید، در نهایت آن ها هم کمتر به شما نگاه خواهند کرد. کمتر نگاه کردن مخاطبان به شما باعث می شود که آن ها کم کم به فکر فرو بروند و به چیزهایی غیر از صحبت های شما فکر کنند، و این یعنی اینکه دیگر به صحبت های شما هم گوش نخواهند داد.

۴- اگر شما به چشم های مخاطبان خود نگاه کنید، فرقی نمی کند چه خانم باشد و چه آقا، آن ها متقابلا به شما بیشتر نگاه خواهند کرد، در پی آن به صحبت های شما کامل گوش می دهند، و به شما و حرف هایتان اهمیت بیشتری می دهند.

۵- دقت کنید دو فرد که بهم نگاه می کنند، هرکدام زودتر نگاه خود را برگردانند و یا سر خود را پایین بیندازد اعتماد به نفس کمتری دارد. بنابراین زمانی که در چشمان فردی نگاه می کنید و صحبت می کنید با اعتماد به نفس تر به نظر می رسید و صحبت هایتان قابل باورتر است. پس اگر می خواهید فردی با اعتماد به نفس به نظر برسید و حرف هایتان باورپذیرتر باشد، بر ارتباط چشمی متمرکز شوید.

تمرین:
با اطرافیان خود صحبت می کنید هر بار که خواستید هنگام صحبت کردن نگاه خودتان را برگردانید آگاهانه تلاش کنید چشم در چشمانشان به صحبت کردن ادامه دهید.

یک دیدگاه

  1. البته ارتباط چشمی یه جنبه فرهنگی فدرتمند هم داره که نباید ازش غافل بشیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *